WikiSeda

آن ترک پری ‌چهره که دوش از بر ما رفت

آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین

کز واقف ما نیست که از دیده چرا رفت

دور از رخ تو، دم‌به‌دم از گوشه چشمم

سیلاب بَرِ اشک آمد و طوفان بلا رفت

از پای فِتادیم چو آمد غم هجران

در درد بمردیم چو از دست دوا رفت

بر شمع نرفت از گذر آتش دل، دوش

آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت

عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت