WikiSeda

الان دوِ صبحِ
شدم واسه غم و غصه یه طعمه گُنده
شدم پره عقده
هر روز افتری شبیه صبحِ جمعه
الان دو صبحِ
تصوریش توو سرم مثل رخ گرگ ِ
غمش شده کهنه
انگار زندگی برام رو دوره کُنده

دل من خونه نداره بی درد و پنجره
ریخته دیوارای کاگلیش
ولی خب خوبه برام که یه تیم از تنهایی بسازم
بیخیالِ عاشقی

بعد من تنهاییاشو با کی پر کرد
به سرش چی زد که یه دفعه هوایی شد رفت
یکاری کرد که از خودمم فراری شدم
باهاش دعوا میکنم تو تنهایی خودم

من از فرشته ساختم تو دلم
رفتو خندید آخرش به عشق پاکم
آره اون برد منم بردم ولی پی به اشتباهم
حالا هر جا که نیست بهشتِ واسم

یجوری خوردم زمین که دیگه بعیدِ رو پا بشم
شبا اشکام از گونه هام نم میده رو بالشم
دنبالِ نقشه بود رفتاراش مث بچه بود
قلبمو بد شکوند